الشيخ محمد تقي بهجت

26

جامع المسائل ( فارسي )

فصل پنجم طلاق غائب و مريض 1 طلاق شخص غائب اعلام طلاق غائب بعد از حضور و مقاربت اگر غائب طلاق داد و بعد از عدّه حاضر شد و با زوجه مقاربت نمود پس از آن اعلام طلاق نمود ، دعواى او نسبت به حق غير ، قبول نمىشود ؛ و همچنين اگر بيّنه اقامه نمايد ؛ بلكه به اقرار خود در حق خودش ، مؤاخذ است ؛ و اگر ولدى متولد شد ملحق به او مىشود ؛ و اگر تاويل ممكنى براى فعل اظهار نمود دور نيست قبول بيّنه او بر طلاق . طلاق رجعى توسط غائب و اراده ازدواج با اخت و امثال آن اگر غائب طلاق داد به طلاق رجعى كه عدهء آن به سه قرء يا سه ماه منقضى مىشود و بعد از آن احكام عده منتفى مىشود اگر خواست رابعه را ، يا اخت يكى [ از ] اربعه را ازدواج نمايد ، نه ماه صبر مىنمايد كه مبدأ آن مقاربت باشد و بعد از تمام نُه ماه ، ازدواج مقصود را عملى مىنمايد ؛ و اگر بداند كه حامل نيست اكتفا مىنمايد به سه قرء يا سه ماه ، بحسب اختلاف مستقيمة الحيض و غير او ، و بعد از آن ازدواج مىنمايد ، چنانچه سائر احكام عده منتفى مىشود ؛ و اگر فاصله وطى و طلاق ، شش ماه بود ، به سه ماه متأخّر اكتفاى مىشود در ازدواج مثل سائر آثار عده . و به ازدواج قبل از اين مدت آثم است لكن صحيح است اگر متبين شد عدم حمل و انقضاى عده ، و فاسد است اگر معلوم شد كه ازدواج در اثناى عده بوده ؛ و اگر معلوم نشد ، ظاهراً محكوم به عدم صحّت است ؛ و اگر بعد از اين مدت ازدواج نمود و معلوم